Informacje
Gdyby mierzyć dorobek naukowy historyków wileńskich liczbą wydanych publikacji, należałoby uznać, iż było to środowisko prężne. Dalsze badania pozwolą ocenić wartość naukową poszczególnych prac historycznych. Historycy wileńscy rzecz jasna w okresie międzywojennym spełnili nie tylko funkcję naukową, ale także zaspokajali określone potrzeby polskiej społeczności zamieszkującej Wilno i Wileńszczyznę. Ich aktywność naukowa poza środowiskiem była raczej niewielka. Wskazuje na to m. in. przegląd autorów publikujących w latach 1918-1939 w „Kwartalniku Historycznym".
Swoje prace ogłosiło tam zaledwie 8 przedstawicieli środowiska wileńskiego. Opublikowali oni łącznie 59 materiałów, w tym 5
artykułów o tematyce historycznej i 54 recenzje. Dla porównania: środowisko lwowskie -114 autorów i 919 materiałów (102 artykuły); środowisko warszawskie - 85 autorów i 266 opracowań (48 artykułów); środowisko poznańskie - 35 autorów i 240 opracowań (39 artykułów). Przytoczone dane stawiają przedstawicieli wileńskiego środowiska historycznego na 5 miejscu pod względem liczby publikacji w „Kwartalniku Historycznym", ale różnice w liczbie autorów i opracowań są tak znaczne, iż nie wymagają komentarza.''
Ciekawe artykuły
Pełne odtworzenie społeczno-politycznej działalności reprezentantów wileńskiego środowiska historycznego jest w tej chwili niemożliwe. Informacje na ten temat zgromadzone w kartach dokumentacyjnych są jeszcze nieliczne, mają charakter bardzo fragmentaryczny. Nie można dokonać w tej sytuacji szczegółowej analizy orientacji politycznej poszczególnych osób, oceny stopnia ich aktywności politycznej, a także stosunku członków badanej grupy do istotnych wydarzeń zachodzących w państwie w latach 1918-1939.
Starsza generacja brała bezpośredni udział w ruchu niepodległościowym, jak również w wydarzeniach lat 1918-1920. Spośród szczególnie zasłużonych w walce o niepodległość i jej utrzymanie należy wymienić: Ludwika Abramowicza - aktywnego członka POW, redaktora „Strażnicy" i „Wiadomości Wojennych", kierownika Biura Prasowego Tymczasowej Rady Stanu i członka Komisji Litewskiej TRS, który przez cały okres międzywojenny opowiadał się za ścisłą współpracą z Litwami i Białorusinami; Wacława Studnickiego - od 1896r. czynnego działacza PPS, wielokrotnie aresztowanego za działalność niepodległościową, więźnia warszawskiej Cytadeli; Waleriana Meysztowicza - bohaterskiego oficera 13 pułku...... Czytaj więcej >>