Informacje
Na obecnym etapie badań można w sposób pełniejszy ukazać jedynie kierunki zainteresowań badawczych środowiska wileńskiego. W tej chwili nie jest jeszcze możliwa analiza i ocena wartości prac naukowych wykonanych w Wilnie, a tym bardziej dokonywanie ich porównań z rezultatami badań historycznych uzyskiwanych w innych środowiskach.
Historycy przybywający do Wilna, a także ci, którzy z miastem i regionem związani byli od dłuższego czasu, reprezentowali wiele specjalności bezpośrednio lub pośrednio związanych z nauką historyczną. Prawidłowością wy stępującą w tej pierwszej grupie historyków jest kontynuowanie w okresie pobytu w Wilnie wcześniejszych zainteresowań, przy jednocześnie występującym, stale rosnącym zaangażowaniu w nową problematykę badawczą, związaną z szeroko pojętą historią Litwy, Wilna i Wileńszczyzny. Wpływ warunków środowiskowych byt tu bardzo silny. Zapotrzebowanie społeczne na problematykę związaną z dziejami Litwy i Wilna niejako wymuszało podejmowanie nowych zagadnień. Materiał źródłowy był na miejscu.
Druga grupa historyków wileńskich to ludzie stale związani z miastem i regionem, a także ci, którzy w Uniwersytecie im. Stefana Batorego ukończyli studia historyczne, wyraźnie wyspecjalizowane, zorientowane na historię Wielkiego Księstwa Litewskiego i krajów Europy Wschodniej od średniowiecza do czasów nowożytnych. W przypadku tej grupy oczywistym staje się związek pomiędzy wyuczoną specjalnością a zainteresowaniami badawczymi.
Ciekawe artykuły
Tylko dla 28 późniejszych przedstawicieli środowiska wileńskiego historia była zasadniczym kierunkiem studiów. Zainteresowania większości reprezentantów środowiska skupiały się w toku studiów na prawie, historii literatury, teologii, sztuce; wielu studiowało nauki przyrodnicze, rolnictwo, architekturę i medycynę. Zmiana zainteresowań naukowych, ukształtowanie historycznego kierunku badań następowało w takim przypadku najpóźniej, po ukończeniu 25 czy 30 lat.
Spośród historyków sensu stricto tylko ośmiu odbywało studia uzupełniające: Aleksy Deruga po ukończeniu studiów w USB w Wilnie uzupełniał wykształcenie jako stypendysta w Szkole Nauk Politycznych przy Instytucie Badawczym Europy Wschodniej; Janusz Iwaszkiewicz po studiach w Uniwersytecie Warszawskim odbył dodatkowe studia w UJK we Lwowie pod kierunkiem Szymona Askenazego; historyk kultury Ludwik Janowski po ukończeniu studiów historycznych w Kijowie uzupełniał je w Krakowie, Lwowie, w Monachium i Genewie; Henryk Łowmiański - absolwent USB w Wilnie - studiował dodatkowo nauki pomocnicze historii w Paryżu (1925/27); studia uzupełniali również Ryszard Mienicki w Dorpacie i Teofil Modelski w Wiedniu.... Czytaj więcej >>