Artykuły tematyczne
Studia
Tylko dla 28 późniejszych przedstawicieli środowiska wileńskiego historia była zasadniczym kierunkiem studiów. Zainteresowania większości reprezentantów środowiska skupiały się w toku studiów na prawie, historii literatury, teologii, sztuce; wielu studiowało nauki przyrodnicze, rolnictwo, architekturę i medycynę. Zmiana zainteresowań naukowych, ukształtowanie historycznego kierunku badań następowało w takim przypadku najpóźniej, po ukończeniu 25 czy 30 lat.Spośród historyków sensu stricto tylko ośmiu odbywało studia uzupełniające: Aleksy Deruga po ukończeniu studiów w USB w Wilnie uzupełniał wykształcenie jako stypendysta w Szkole Nauk Politycznych przy Instytucie Badawczym Europy Wschodniej; Janusz Iwaszkiewicz po studiach w Uniwersytecie Warszawskim odbył dodatkowe studia w UJK we Lwowie...... Czytaj więcej >>
Stopnie naukowe
Możliwości korzystania z wyjazdów zagranicznych w celu prowadzenia badań w archiwach i bibliotekach, ze stażów i stypendiów naukowych były niewielkie. Środowisko wileńskie nie było rozpieszczane przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Ze stypendiów skorzystało w okresie 1918-1939 zaledwie 8 historyków wileńskich, w tym 4 ze środków Funduszu Kultury Narodowej (Zofia Abramowiczówna rok 1935/36; Aleksy Deruga na kontynuowanie studiów; Konrad Górski na prowadzenie badań w Padwie i Florencji w 1930 r.; oraz Stanisław Zajączkowski na wyjazd naukowy do Paryża).Stopień doktorski uzyskało łącznie 59 osób, w tym 30 przed rokiem 1918 i 29 po odzyskaniu niepodległości. Główne ośrodki akademickie, w których bronili swych prac doktorskich historycy wileńscy to: Wilno -w okresie...... Czytaj więcej >>
Zainteresowanie nauka
Na obecnym etapie badań można w sposób pełniejszy ukazać jedynie kierunki zainteresowań badawczych środowiska wileńskiego. W tej chwili nie jest jeszcze możliwa analiza i ocena wartości prac naukowych wykonanych w Wilnie, a tym bardziej dokonywanie ich porównań z rezultatami badań historycznych uzyskiwanych w innych środowiskach.Historycy przybywający do Wilna, a także ci, którzy z miastem i regionem związani byli od dłuższego czasu, reprezentowali wiele specjalności bezpośrednio lub pośrednio związanych z nauką historyczną. Prawidłowością wy stępującą w tej pierwszej grupie historyków jest kontynuowanie w okresie pobytu w Wilnie wcześniejszych zainteresowań, przy jednocześnie występującym, stale rosnącym zaangażowaniu w nową problematykę badawczą, związaną z szeroko pojętą historią Litwy,...... Czytaj więcej >>